عاجل
کمبود شدید در بانک‌های خون در احواز اشغالی
كانون2/يناير 19, 2026
در سایه اعتراضات گسترده‌ای که احواز اشغالی شاهد آن است، اشغالگران همچنان به ارتکاب فجیع‌ترین جنایات علیه فرزندان ملت عرب احوازی ادامه می‌دهند؛ جنایاتی که در رأس آن‌ها هدف قرار دادن معترضان با گلوله‌های جنگی قرار دارد.
افزون بر این، به‌دلیل افزایش بسیار زیاد شمار مجروحان در پی خشونت نیروهای امنیتی علیه معترضان بی‌دفاع، خدمات پزشکی در بیمارستان‌ها و بانک‌های خون با کمبود جدی مواجه شده است.
گزارش‌های پزشکی حاکی از کمبود شدید خون در بانک‌های خون سراسر احواز اشغالی است؛ وضعیتی که در نتیجه برداشت گسترده خون به‌دلیل افزایش مجروحان طی دوره اخیر اعتراضات به وجود آمده است.
بر اساس گزارش‌هایی از دانشگاه علوم پزشکی احواز مرکزی، کمبود کیسه‌های خون در احواز به‌منزله یک فاجعه بزرگ است، به‌ویژه با توجه به افزایش شمار مبتلایان به بیماری تالاسمی و کم‌خونی در میان مردم احواز.
این دانشگاه تأکید کرده است که کمبود کیسه‌های خون ناشی از عدم تأمین آن‌ها از سوی وزارت بهداشت ایران است و در کنار آن، افزایش برداشت روزانه خون به‌دلیل تداوم اعتراضات و بالا رفتن شمار مجروحان ناشی از گلوله‌های جنگی، بحران را بیش از پیش تشدید کرده است.
برخی از شهروندان تأکید می‌کنند که ممکن است به‌دلیل کمبود شدید خون در بانک‌های خون شهرهای احواز، ناچار به خرید کیسه‌های خون با منبع نامشخص شوند؛ کیسه‌هایی که می‌تواند حامل بیماری‌های متعدد باشد.
در همین حال، بخش سلامت و بیمارستان‌ها در سراسر احواز با بی‌توجهی گسترده دولت اشغالگر ایران روبه‌روست؛ از کمبود تخت‌های بیمارستانی گرفته تا نبود اتاق‌های مجهز برای پذیرش بیماران، کمبود پزشک و کادر پرستاری. بحران بزرگ‌تر اما کمبود دارو و افزایش شدید قیمت آن‌ها به‌دلیل کاهش عرضه است؛ وضعیتی که گاه خانواده‌ها را وادار می‌کند برای درمان عزیزانشان مسافت‌های طولانی را طی کرده و آن‌ها را به بیمارستان‌های مجهز در عمق مناطق فارس‌نشین منتقل کنند.
16.01.2026
#مرکز_رسانه‌ای_جبهه_دموکراتیک_
افزایش شمار مجروحان در میان معترضان در احواز اشغالی
كانون2/يناير 19, 2026
در پی تداوم تظاهرات گسترده‌ای که خیابان‌ها و شهرهای احواز اشغالی را دربر گرفته است، بنا بر گزارش‌های دریافتی، شمار مجروحانی که طی ساعات اخیر بر اثر اصابت گلوله‌های جنگی به بیمارستان‌ها منتقل شده‌اند، از حدود ۳۰۰ نفر فراتر رفته است.
بیشتر این مجروحیت‌ها ناشی از ضرب‌وشتم با باتوم و شوکرهای نیروهای امنیتی بوده و شماری نیز بر اثر اصابت گلوله جنگی و گلوله‌های ساچمه‌ای دچار جراحات عمیق و خطرناک شده‌اند. همچنین تعدادی دیگر به دلیل شلیک گاز اشک‌آور دچار تنگی نفس شده‌اند.
افزایش روزانه آمار مجروحان در بیمارستان‌ها، چیزی جز تلاش دولت اشغالگر ایران برای درهم شکستن اراده معترضان در سراسر احواز نیست؛ معترضان مسالمت‌جویی که برای مطالبه حقوق مشروع و قانونی خود به خیابان‌ها آمده‌اند.
به گفته شاهدان عینی، دولت اشغالگر ایران شماری از نیروهای «حشد الشعبی» از عراق و همچنین گروه‌هایی از افغانستان و پاکستان را به منطقه آورده تا در صورت تصمیم اسرائیل و آمریکا برای حمله زمینی، از مرزهای خود حفاظت کند.
این گروه‌های تروریستی وابسته به حشد الشعبی و سپاه پاسداران در میان معترضان بی‌دفاع نفوذ کرده و به‌طور کور به سوی آنان آتش گشودند که در نتیجه آن شماری به شهادت رسیدند و عده‌ای دیگر مجروح شدند.
بر اساس گزارش‌ها، دولت اشغالگر ایران در تلاش است تصاویر منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی از احواز اشغالی را پنهان کند؛ از این‌رو دولت ایران به ایجاد اختلال در شبکه‌های ارتباطی اقدام کرده است.
همچنین خدمات اینترنت در سراسر کشور، به‌ویژه اقلیم احواز، قطع شده تا مانع افشای جنایات دولت اشغالگر ایران و برخورد خشن و بی‌رحمانه آن با معترضان مسالمت‌جو شود.
شاهدان عینی تأکید می‌کنند نیروهای امنیتی در بسیاری از خیابان‌های اصلی همه شهرهای احواز، موانع بتنی و سدهای فلزی ایجاد کرده و ایست‌های بازرسی دوره‌ای برای تفتیش خودروها برپا کرده‌اند.
این اقدامات موجب ازدحام شدید خودروها در خیابان‌ها و ایجاد وحشت گسترده در میان شهروندان بر اثر عملیات‌های امنیتی شدید شده است؛ اقداماتی که نشان‌دهنده ترس عمیق اشغالگران از تظاهرات گسترده مردمی است
مركز رسانه ای
جبهه دمکراتیک احواز
۱۸ ژانویه ۲۰۲۶
إرتفاع حصيلة الإصابات بين المتظاهرين في الأحواز المحتلة
كانون2/يناير 17, 2026
على إثر استمرار المظاهرات العارمة التب جابت شوارع و مدن الأحواز المحتلة ، وفقا لتقارير واردة إرتفعت حصيلة أعداد المصابين بالرصاص الحي الذين دخلوا إلى المستشفيات خلال الساعات الأخيرة قد تجاوز نحو 300 شخص .
تركزت الإصابات بين ضرب بالعصي و الهراوات الخاصة بقوات الأمن ، و ما بين الجروح الخطيرة و العميقة جراء الإصابة بالرصاص الحي و الرصاص المطاطي ، كما أصيب عدد آخر بضيق التنفس جراء إطلاق الغاز المسيل للدموع .
إرتفاع معدلات الإصابة في المستشفيات ، في كل يوم ، ليس دليلا إلا على سعي دولة الإحتلال الإيراني لكسر إرادة المتظاهرين في عموم الأحواز ، المتظاهرين السلميين الذين خرجوا للمطالبة بحقوقهم الشرعية و القانونية .
و وفقا لشهود عيان ، قالوا إن دولة الإحتلال الإيراني استقدمت عددا من قوات الحشد الشعبي في دولة العراق و بعض الجماعات من أفغانستان و باكستان من أجل حماية حدودها حال قررت اسرائيل و امريكا الهجوم البري عليها .
كما دخلت تلك الجماعات الإرهابية من الحشد الشعبي والحرس الثوري بين المتظاهرين العُزل ، و فتحوا النار بشكل عشوائي على المتظاهرين ، و هو ما أوقع عددا منهم شهداء ، و عددا آخرا مصابين .
و وفقا للتقارير أيضا ، تسعى دولة الإحتلال الإيراني لطمس تلك المشاهد التي تتداولها مواقع التواصل الإجتماعي في الأحواز المحتلة بعدما قررت الحكومة الإيرانية إحداث خلل في شبكات الإتصالات .
كما قطعت خدمات الإنترنت عن عموم البلاد و خاصة مناطق عرب الأحواز حتى لا يكشفوا و يفضحوا جرائم دولة الإحتلال الإيراني و تعاملها العنيف و القاسي مع المتظاهرين السلميين .
و يؤكد شهود العيان أن قوات الأمن قامت بوضع المتاريس الكونكريتية و الحواجز المعدنية في العديد من الشوارع الرئيسية بكافة مدن الأحواز ، كما قاموا بنصب كمائن للتفتيش في السيارات بشكل دوري .
تلك الخطوات أدت إلى تزاحم السيارات بالشوارع و إصابة المواطنين بحالة من الهلع الشديد جراء العلمليات الأمنية المشددة ، و التي تؤكد خوف الإحتلال الشديد من المظاهرات العارمة
15.01.2026#المركز_الإعلامي_لجبهة_
نقص حاد في بنوك الدم في الأحواز المحتلة
كانون2/يناير 17, 2026
في ظل الاحتجاجات العارمة التي تشهدها دولة الأحواز المحتلة ، لايزال الإحتلال يمارس أبشع جرائمه بحق أبناء شعبنا العربي الأحوازي ، و التي تتمثل في استهداف المتظاهرين بالرصاص الحي .
أضف إلى ذلك عدم وجود الخدمات الطبية بالمستشفيات و بنوك الدم جراء زيادة أعداد المصابين بشكل كبير للغاية بعد أن تعرضوا الى عنف قوات الأمن تجاه المتظاهرين العُزل .
و أشارت تقارير طبية إلى نقص حاد في بنوك الدم في عموم دولة الأحواز المحتلة على إثر حالة السحب الكبيرة جراء إرتفاع معدلات الإصابة خلال الفترة الأخيرة من المظاهرات .
و وفقا لتقارير واردة عن جامعة العلوم الطبية في الأحواز العاصمة ، أشارت إلى أن نقص أكياس الدم في الأحواز بمثابة كارثة كبية للغاية خاصة مع إرتفاع أعداد المصابين بمرض الثلاسيميا أو فقر الدم بين أبناء الأحواز .
كما أكدت الجامعة أن نقص أكياس الدم نتيجة عدم توفيرها من وزارة الصحة الإيرانية ، أضف إلى ذلك إرتفاع معدلات السحب اليومي جراء المظاهرات و إرتفاع اعداد المصابين بالرصاص الحي فاقم الأزمة أكثر .
و يؤكد بعض الأهالي ، بأنهم قد يضطرون إلى شراء أكياس دم مجهولة المصدر و قد تحمل الكثير من الأمراض لأصحابها ، و ذلك بسبب قلة الموجود في بنوك الدم بالمدن الأحوازية .
هذا و يواجه قطاع الصحة و المستشفيات ، الكثير من الإهمال من قبل دولة الإحتلال الإيراني في عموم الأحواز ، فما بين نقص في أعداد الأسرة ، ناهيك عن نقص في الغرف المجهزة لاستقبال المرضى و نقص أعداد الأطباء و طاقم التمريض ، و المعضلة الكبرى تكمن في نقص الأدوية و إرتفاع أسعارها جراء نقصانها و هو ما قد يدفع بعض الأسر في كثير من الأحيان إلى السفر لمسافات طويلة من أجل إرسال ذويهم إلى مستشفيات مجهزة في العمق الفارسي .
16.01.2026
#المركز_الإعلامي_لجبهة_
إيران لم تعد دولة تُدار، بل كابوسًا يُدار بالخوف.
كانون2/يناير 17, 2026
كيانٌ ينهض كل صباح على إنكار نفسه، ويتنفّس عبر رئات الشعوب التي يخنقها، ويُقنع العالم بأنه حيّ بينما هو في الحقيقة جثة سياسية تتحرّك بفعل العادة لا بفعل الحياة. هذا النظام لم يعد يحكم شعبًا، بل يحرس انهياره المؤجَّل، يرقّع شقوقه بالخطاب، ويطلي عفنه بالشعارات، ويظن أن الضجيج قادر على إخفاء رائحة التحلّل.
ما يحدث داخل إيران ليس انحرافًا عن المسار، لأن هذا هو المسار نفسه. دولة بُنيت منذ لحظتها الأولى على نفي التعدد، وعلى افتراض أن القمع يمكن أن يصنع وطنًا، وأن الصهر القسري يمكن أن يصنع هوية. وهنا تكمن الجريمة الأصلية: أن يتحوّل التنوع إلى تهمة، واللغة إلى خطر، والذاكرة إلى جريمة. هكذا وُلد مشروع التفريس، لا كسياسة قابلة للتراجع، بل كغريزة بقاء لنظام لا يعرف كيف يعيش إلا بإلغاء غيره.
العرب في الأحواز لم يُقمعوا لأنهم تمرّدوا، بل لأنهم وُجدوا. الأكراد لم يُطاردوا لأنهم حملوا السلاح، بل لأنهم حملوا أسماءهم. البلوش لم يُتركوا للجوع لأنهم فشلوا، بل لأنهم خارج المعادلة الفارسية للإنسان. والأذريون لم يُذوَّبوا في المركز لأنهم بلا عدد، بل لأن عددهم مخيف. في إيران، الوجود غير الفارسي هو الذنب الأول، وكل ما بعده تفصيل.
هذه ليست دولة تُخطئ في إدارة أطرافها، بل وحشٌ مركزي يعيش على استنزافها. الأحواز تُنهب حتى العظم، ثم يُطلب منها الصمت باسم السيادة. كردستان تُستنزف ثم تُتَّهم بعدم الولاء. بلوشستان تُترك عارية أمام الفقر والرصاص ثم تُصنَّف كملف أمني. المركز يبتلع كل شيء، وحين يشبع مؤقتًا، يطلب المزيد. هذه ليست مركزية، بل افتراس منظّم.
النظام الإيراني لا يحكم لأنه قوي، بل لأنه خائف. يخاف من اللغة، من الاسم، من الأغنية، من الذاكرة، من الجغرافيا، من الطفل الذي يتعلّم حروفًا ليست فارسية. لذلك يختبئ خلف الأجهزة، ويُحوّل الدولة إلى ثكنة، والمجتمع إلى سجن، والحياة إلى مراقبة دائمة. دولة تحتاج إلى كل هذا الرعب كي تستمر، هي دولة انتهت فعلًا لكنها لم تُدفن بعد.
وهم الاستقرار في إيران ليس إلا هدنة قسرية بين القمع والانفجار. الشعوب التي سُحقت طويلًا لم تُمحَ، بل تغيّرت. لم تعد تطلب اعترافًا رمزيًا، بل تبحث عن خلاص. لم تعد تناشد الدولة، بل تراقب تشقّقها. ما يحدث اليوم ليس احتجاجات، بل انفصال وجداني كامل بين النظام وكل ما هو حيّ تحته. حين تصل الدولة إلى هذه المرحلة، لا تعود الإصلاحات ترقيعًا، بل اعترافًا متأخرًا بالجريمة.
إيران اليوم تشبه بيتًا أُغلق على صراخه الداخلي. الجدران ما زالت قائمة، لكن الثقة انهارت، والمعنى تآكل، والشرعية تحوّلت إلى نكتة ثقيلة. لا أحد في الأطراف يشعر أن هذا الكيان يمثّله، ولا أحد في المركز يجرؤ على مواجهة الحقيقة: الدولة التي تحتاج إلى إنكار شعوبها كي تبقى، لا تبقى طويلًا.
الانهيار لا يأتي دائمًا كعاصفة، أحيانًا يأتي كتعفّن بطيء، كصمت يسبق الانفجار، كتشقق لا يسمعه إلا من يقف قريبًا من الجدار. وإيران اليوم في تلك اللحظة بالضبط. ليست على حافة السقوط، بل في عمقه. لم يعد السؤال متى، بل كيف، ولا أين، بل من أين يبدأ الانفصال.
هذه ليست نبوءة، ولا تمنّي خصوم، بل قانون تاريخ: الدولة التي تُحوّل التنوع إلى عدو، تحوّل نفسها إلى ضحية. والنظام الذي يعيش على القهر، يموت به. وإيران، كما هي اليوم، لا تسير نحو مستقبل، بل تتآكل نحو نهايتها.
رسول حرداني الأحوازي
استشهاد عدد من المتظاهرين على إيدي قوات الأمن في مدينة خور موسى
كانون2/يناير 16, 2026
لا تزال المناطق الجنوبية تنبض بالمظاهرات و خاصة الأحواز المحتلة ، و هو ما بات يثير قلق الإحتلال الإيراني ، و لهذا ، بدأ نظام خامنئي و أتباعه في العمل على وأد تلك المظاهرات بكل ما لديهم من قوة و طاقة .
و أشارت بعض التقارير الحقوقية عن قيام قوات الأمن التابعة لدولة الإحتلال الفارسي إطلاق الرصاص الحي على المتظاهرين في عموم مدينة خور موسى على أثر المظاهرات العارمة .
و هو ما أسفر عن استشهاد أثنان من أبناء المدينة ، و هم كلا من الشاب خالد ملايي من أهل السنة و أبن الشيخ عبدالحميد ملايي ، أحد كبار علماء السنة و رجالها في جنوب إيران .
و تشير التقارير الميدانية إلى قيام عناصر تابعة لاستخبارت الحرس الثوري بالإضافة إلى عدد من قوات الحشد الشعبي العراقية التي دخلت إيران بهدف السيطرة على الأوضاع و كسر حدة المظاهرات ، بإطلاق الرصاص الحي على المتظاهرين السلميين .
و وفقا لشهود عيان إن قوات الأمن رفضت تسليم جثمان الشاب خالد ملايي لذويه ، كما اعترضت مصلحة الطب الشرعي على استخراج تصريح الدفن للجثة و إرفاق تقرير الوفاة معه .
كما استشهد الشاب محمد محمد لو أبن مدينة خور موسى أيضا قبل نحو خمسة أيام رفقة خالد ملايي على أيدي قوات الأمن التي كانت تسعى للسيطرة على المظاهرات العارمة .
استشهاد أبناء المدن الأحوازية و خاصة من فئة الشباب له مدلولات خاصة ، و هي أن الإحتلال الفارسي العنصري ربما يرغب في كسر قوة الشباب و إرادتهم ، فهم المحرك الرئيسي لهذه المظاهرات العارمة .
و في سياق متصل قامت قوات الأمن بإغلاق بعض الطرق الرئيسية بمدينة المحمرة الأحوازية و ذلك لمنع عبور المتظاهرين ، و قاموا بنصب المتاريس و الحواجز الأمنية بتلك الشوارع ، كما قاموا بتجمعات أمنية للقوات بالقرب من مواقع المظاهرات .
كما قامت عناصر الاستخبارات التابعة للحرس الثوري في مدينة المحمرة ، بحملة اعتقال لعدد من المعلمين من أبناء المدينة و ذلك خوفا من قيامهم بتوجيه أفكار الطلاب نحو المشاركة في المظاهرات .
و وفقا للتقارير الحقوقية فإن عددا كبيرا من المتظاهرين فُقِدوا عقب إندلاع تلك المظاهرات ، فما بين فقيد و شهيد و معتقل و جريح ، و هو ما يخالف القوانين و الأعراف الدولية .
13.01.2026
#المركز_الإعلامي_لجبهة_
بيان صادر عن منظمات حقوق الإنسان الأحوازية بشأن قمع المظاهرات في إيران
كانون2/يناير 14, 2026
استنادًا إلى إفادات ميدانية متطابقة، وشهادات شهود عيان، ومقاطع موثّقة، وتقارير أولية صادرة عن شبكات رصد حقوقية مستقلة، تتابع منظمات حقوق الإنسان الأحوازية بقلق بالغ التطورات الخطيرة المرتبطة بقمع المظاهرات السلمية التي اندلعت في عدد من المدن الإيرانية، بما فيها إقليم الأحواز، منذ أواخر ديسمبر 2025 وامتدت إلى أوائل يناير 2026.
تؤكد المنظمات أن هذه الاحتجاجات جاءت في سياق التعبير السلمي عن مطالب اقتصادية وسياسية واجتماعية مشروعة، وأن المشاركين فيها مارسوا حقهم الأصيل في حرية الرأي والتعبير والتجمع السلمي، كما تكفله المواثيق الدولية لحقوق الإنسان، وفي مقدمتها العهد الدولي الخاص بالحقوق المدنية والسياسية.غير أن المعطيات الموثّقة تشير إلى أن الأجهزة الأمنية الإيرانية واجهت هذه التحركات السلمية باستخدام مفرط وغير متناسب للقوة، شمل إطلاق النار الحي، واستخدام الذخيرة القاتلة والخرطوش، والغاز المسيل للدموع، إلى بالإضافة إلى قطع الإنترنت لمواصلة عمليات القتل التي لا حدود لها التي يقوم بها النظام، ومن الأمثلة على ذلك مذبحة الناس في مدينة معشور،شهر نوفمبر 2019، والتي أسفرت عن مقتل أكثر من 120 شخصًاو إلى جانب تنفيذ حملات اعتقال تعسفي واسعة النطاق. وقد أسفرت هذه الممارسات عن مقتل وإصابة عدد من المدنيين، بينهم أطفال، في عدة محافظات، مع تسجيل وقائع عنف جسيمة في إقليم الأحواز على وجه الخصوص.إن منظمات حقوق الإنسان الأحوازية، إذ تضع هذه الوقائع أمام المجتمع الدولي، توجّه نداءً عاجلًا إلى:
• المنظمات الدولية المعنية بحقوق الإنسان
• آليات الأمم المتحدة الخاصة، بما فيها المقرّرون الخاصون المعنيون بحرية التجمع السلمي والقتل خارج نطاق القانون
• المنظمات الحقوقية الإقليمية والدولية المستقلة
وذلك من أجل:
• توثيق هذه الانتهاكات الجسيمة باعتبارها خرقًا واضحًا للمعايير الدولية لحقوق الإنسان.
• الضغط من أجل فتح تحقيقات دولية مستقلة وشفافة بشأن استخدام القوة المميتة والاعتقالات التعسفية.
• العمل على مساءلة المسؤولين عن هذه الانتهاكات ومنع إفلاتهم من العقاب.
• ضمان وصول المراقبين الدوليين ومنظمات حقوق الإنسان إلى المناطق المتضررة، بما فيها إقليم الأحواز.
وتؤكد المنظمات أن الحق في الاحتجاج السلمي ليس منحة من السلطة، بل التزام قانوني دولي واجب الاحترام، وأن القمع الممنهج والعنف المفرط ضد المدنيين يشكّلان انتهاكًا صارخًا لجوهر الكرامة الإنسانية، ولا يمكن تبريرهما تحت أي ذريعة أمنية أو سياسية.إن الصمت الدولي إزاء هذه الانتهاكات لا يهدد حقوق الضحايا فحسب، بل يقوّض منظومة الحماية الدولية لحقوق الإنسان برمّتها.
الموقعون على البيان :
-منظمة حقوق الإنسان الأهوازية
-كريم دحيمي ناشط حقوقي
-الشبكة الاحوازية لحقوق الإنسان
-المنظمة الاحوازية للدفاع عن حقوق الانسان
-المركز الاحوازي لحقوق الانسان
Martyrdom of a Number of Protesters at the Hands of Security Forces in the City of Khorramshahr (Khor Mousa)
كانون2/يناير 14, 2026
Southern regions continue to pulse with protests, especially in occupied Ahwaz, which has increasingly raised concerns for the Iranian occupation. Accordingly, Khamenei’s regime and its followers have begun working to crush these protests with all the force and power at their disposal.
Some human rights reports have indicated that security forces affiliated with the Persian occupying state opened live fire on protesters across the city of Khor Mousa following widespread demonstrations.
As a result, two residents of the city were martyred, including the young man Khaled Mallai, a Sunni Muslim and the son of Sheikh Abdulhamid Mallai, one of the senior Sunni scholars and prominent religious figures in southern Iran.
Field reports indicate that elements affiliated with the intelligence apparatus of the Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC), in addition to a number of Iraqi Popular Mobilization Forces (PMF) who entered Iran with the aim of controlling the situation and breaking the momentum of the protests, fired live ammunition at peaceful demonstrators.
According to eyewitnesses, security forces refused to hand over the body of the young man Khaled Mallai to his family. The forensic medicine authority also objected to issuing a burial permit for the body and attaching a death report.
Additionally, around five days earlier, the young man Mohammad Mohammadlou, also from the city of Khor Mousa, was martyred alongside Khaled Mallai at the hands of security forces that were seeking to control the widespread protests.
The martyrdom of the sons of Ahwazi cities, especially among the youth, carries particular significance, as the racist Persian occupation appears intent on breaking the strength and will of young people, who are the main driving force behind these widespread protests.
In a related development, security forces closed some of the main roads in the Ahwazi city of Mohammerah to prevent protesters from moving through them. They set up barricades and security checkpoints in these streets and deployed security forces near protest sites.
Moreover, intelligence elements affiliated with the IRGC in the city of Mohammerah carried out an arrest campaign targeting a number of local teachers, out of fear that they might guide or encourage students to participate in the protests.
According to human rights reports, a large number of protesters have gone missing following the outbreak of these demonstrations—ranging between missing persons, martyrs, detainees, and the wounded—an act that violates international laws and norms.
13.01.2026
#Media_Center_of_the_Ahwaz_
شهادت تعدادی از معترضان به دست نیروهای امنیتی در شهر خورموسی
كانون2/يناير 14, 2026
مناطق جنوبی همچنان شاهد تپش اعتراضات هستند، به‌ویژه الاحوازِ اشغالی؛ امری که موجب نگرانی اشغالگران ایرانی شده است. از همین رو، نظام خامنه‌ای و پیروانش تلاش خود را برای خفه‌کردن این اعتراضات با تمام توان و قوا آغاز کرده‌اند.
برخی گزارش‌های حقوق بشری حاکی از آن است که نیروهای امنیتی وابسته به دولت اشغالگر فارسی در پی تظاهرات گسترده، در سراسر شهر خورموسی به سوی معترضان با گلوله جنگی شلیک کرده‌اند.در نتیجه این اقدام، دو تن از اهالی شهر به شهادت رسیدند؛ از جمله جوان خالد ملایی از اهل سنت و فرزند شیخ عبدالحمید ملایی، از علمای برجسته اهل سنت و چهره‌های شاخص آنان در جنوب ایران.گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد عناصری وابسته به اطلاعات سپاه پاسداران، به‌همراه شماری از نیروهای حشد الشعبی عراق که با هدف کنترل اوضاع و شکستن شدت اعتراضات وارد ایران شده‌اند، به سوی معترضان مسالمت‌آمیز تیراندازی کرده‌اند.به گفته شاهدان عینی، نیروهای امنیتی از تحویل پیکر خالد ملایی به خانواده‌اش خودداری کرده‌اند و پزشکی قانونی نیز با صدور مجوز دفن و الصاق گزارش علت فوت به پرونده مخالفت کرده است.
همچنین حدود پنج روز پیش، جوان محمد محمدلو، از اهالی شهر خورموسی، نیز همراه با خالد ملایی به دست نیروهای امنیتی که در پی کنترل اعتراضات گسترده بودند، به شهادت رسید.شهادت فرزندان شهرهای احواز ، به‌ویژه از قشر جوان، دلالت‌های خاصی دارد؛ چرا که اشغالگر نژادپرست فارسی ظاهراً در پی شکستن قدرت و اراده جوانان است، زیرا آنان محرک اصلی این اعتراضات گسترده به شمار می‌روند.در همین راستا، نیروهای امنیتی برخی از راه‌های اصلی شهر محمره احوازی را برای جلوگیری از عبور معترضان مسدود کرده و در این خیابان‌ها سنگرها و ایست‌های بازرسی امنیتی برپا کرده‌اند. همچنین نیروهای امنیتی در نزدیکی محل‌های تجمع معترضان مستقر شده‌اند.علاوه بر این، عناصر اطلاعاتی وابسته به سپاه پاسداران در شهر محمره، شماری از معلمان این شهر را بازداشت کرده‌اند؛ از بیم آن‌که مبادا آنان دانش‌آموزان را به مشارکت در اعتراضات تشویق کنند.بر اساس گزارش‌های حقوق بشری، شمار زیادی از معترضان پس از آغاز این اعتراضات ناپدید شده‌اند؛ برخی مفقود، برخی شهید، برخی بازداشت و برخی مجروح شده‌اند؛ امری که با قوانین و عرف‌های بین‌المللی در تضاد است.
13.01.2026
#مرکز_رسانه‌ای_جبهه_دموکراتیک_
ادامه تظاهرات در میان خشونت شدید نیروهای امنیتی ایران
كانون2/يناير 13, 2026
فرزندان ملت عرب الأحواز همچنان به تظاهرات خود ادامه می‌دهند؛ تظاهراتی که دامنه آن گسترش یافته و به بیشتر شهرهای کشورِ احواز اشغالی رسیده است. این اعتراضات در مخالفت با سیاست‌های سرکوبگرانه دولت اشغالگر ایران، قطع اینترنت و تلاش برای منزوی‌کردن ملت احواز از جهان صورت می‌گیرد.
پس از آن‌که مقامات اشغالگر فارسی‌زبان تمامی راه‌های ارتباطی میان شهروندان، به‌ویژه شبکه‌های اینترنتی را از ترس گسترش تظاهرات قطع کردند، این اقدام نتیجه‌ای معکوس به‌دنبال داشت و تظاهرات همچون آتشی در خرمن، به‌سرعت گسترش یافت.
نیروهای امنیتی ایران همچنین در تمامی شهرها و شهرک‌های احوازي حالت فوق‌العاده اعلام کردند و سرکوب معترضان را با زور آغاز نمودند؛ ابتدا با پاشیدن آب، سپس با استفاده از گاز اشک‌آور، و کار به جایی رسید که به سوی معترضان گلوله جنگی شلیک شد.
در پی این خشونت و قساوت شدید در برخورد با فرزندان احواز، شماری از شهروندان بر اثر این کشتار مستقیم در برابر دیدگان و شنیدن جهان، زخمی شدند.
از این‌رو، شبکه حقوق بشر احواز، دولت اشغالگر ایران را مسئول کامل خون بی‌گناهان در سراسر احواز می‌داند و تأکید می‌کند که این خون‌ها هرگز هدر نخواهد رفت و نسیم‌های آزادی در افق پدیدار شده است.
این شبکه همچنین از توده‌های مردم ایران خواست تا برای آزادی سرزمین خود و شکستن زنجیرهای اشغالگری ایران، دست به تظاهرات گسترده بزنند و از جامعه بین‌المللی و سازمان‌های جهانی حقوق بشر درخواست کرد که در نقض حقوق مشروع و قانونی بشر توسط نیروهای امنیتی ایران، بازنگری جدی به‌عمل آورند.
همچنین تأکید شد که حق ملت احواز برای تظاهرات در راستای دستیابی به تمامی حقوق خود، حقی مسلم است و نیروهای امنیتی هیچ حقی برای شکستن این آزادی و سلب این حق قانونی ندارند.
در همین راستا، شبکه حقوق بشر احواز کارزاری گسترده در سطح جهانی برای معرفی میزان وحشت دولت اشغالگر ایران در برابر تظاهرات وسیع آغاز کرده است؛ امری که به فرار برخی فرماندهان و مسئولان و خانواده‌هایشان به خارج از ایران انجامیده است.
این شبکه همچنین کارزاری برای جمع‌آوری ویدئوهای ضبط‌شده با تلفن‌های همراه شهروندان اهوازی آغاز کرده تا نقض حقوق بشر و برخوردهای خشونت‌بار اطلاعات سپاه پاسداران با معترضان مسالمت‌آمیز را مستندسازی کند.
از سوی دیگر، شماری از سازمان‌های حقوق بشری اهوازی، تحریف و فریبکاری رسانه‌های ایرانی در پوشش تظاهرات را محکوم کردند؛ چراکه ایران اقدام به پخش تصاویری کرد که در آن برخی آشوبگران در میان معترضان نفوذ کرده و سپس به سوی آنان تیراندازی می‌کردند و طبق روایت ایرانی، این اقدامات به نیروهای امنیتی نسبت داده نشد. این روایت در نشستی با حضور وزرای خارجه فرانسه، بریتانیا و آلمان در ساختمان وزارت خارجه ایران به نمایش گذاشته شد.
احوازي‌ها این تلاش ایران را طرحی برای دور زدن تحریم‌های غربی علیه دولت اشغالگر ایران دانستند و آن را تحریفی کامل از حقایق و وقایع تاریخی و هدر دادن خون ملت ایران توصیف کردند.
13.01.2026